Vervanging ondergrondse 150kV-verbinding

Bij vervanging van UGD kabels in een drukke omgeving kan de Retrofit kabel een goede oplossing zijn

Tussen hoogspanningsstation Noord Klaprozenweg en Hoogte Kadijk in Amsterdam moet de bestaande ondergrondse 150kV-verbinding vervangen worden. Deze verbinding ligt ondergronds en is gelegen in een bijzonder drukke omgeving. Het vervangen van een dergelijke verbinding is een langdurig project. Om de overlast te beperken is er gekozen voor het gebruik van de retrofitkabel. Dat is hier mogelijk omdat de oude stalen mantelbuizen grotendeels kunnen blijven liggen. Daardoor kunnen de nieuwe kabels in de bestaande mantelbuizen getrokken worden.

Een oplossing voor vervanging in de bebouwde omgeving

De potentiële impact op de omgeving en dan met name het verkeer, is voor de verbinding tussen Noord Klaprozenweg en Hoogte Kadijk erg groot. De verbinding loopt onder andere door de Piet Hein kade. Eén van de drukkere verkeersaders van Amsterdam. Langdurige en grootschalige werkzaamheden hebben hier grote en mogelijk onaanvaardbare gevolgen voor de doorstroming van Amsterdam. Door te kiezen voor de Retrofitkabel wordt de overlast in werkgebied en tijd flink beperkt. Het verwijderen van de bestaande kabel en het intrekken van de nieuwe kabel tussen twee moflocaties neemt ongeveer drie weken (per kabel, dus in totaal 3 x 3 weken) in beslag. In open ontgraving zou dit enkele maanden zijn.

Retrofit kabels aanbrengen beperkt de civiele kosten

Juist doordat deze verbinding ligt in een drukke verkeersader van Amsterdam is de retrofit kabel hier een passende oplossing. Wat is een retrofitkabel? Retrofit-kabels zijn drie-aderige kunststofkabels die specifiek gemaakt worden voor toepassing in stalen mantelbuizen en kunnen worden ingezet om uitwendige gasdruk (UGD)-kabels te vervangen. De kabels zijn, in tegenstelling tot “normale kabels”, flexibeler waardoor ze over een lange afstand in bestaande stalen mantelbuizen getrokken kunnen worden. Om de bestaande UGD kabels te vervangen door de Retrofitkabel hoeft alleen bij de verbindingspunten tussen de mantelbuizen, de zogenaamde moflocaties, gegraven te worden. Op de moflocatie wordt een werkgebied van ongeveer 10 x 5 meter afgezet, de UGD- kabels geknipt en uit de mantelbuizen getrokken. Vervolgens worden de retrofit-kabels in dezelfde mantelbuizen getrokken. Omdat er aanzienlijk minder gegraven hoeft te worden, worden de civiele kosten bespaard.

Goede afstemming met de gemeente onmisbaar

Hoewel de overlast voor de omgeving flink wordt beperkt, is deze nog wel aanwezig. Zo moeten we per moflocatie drie keer terug komen omdat er maar aan 1 kabel tegelijkertijd gewerkt mag worden, zodat er in geval van een storing of onderhoud altijd elektriciteit geleverd wordt. Het verkeer moet in de binnenstad diverse keren omgeleid worden omdat het werkterrein een deel van de openbare wegen in beslag neemt. Daarnaast moeten we rekening houden met andere projecten en activiteiten die ook weer hun eigen omleidingen hebben. Om te zorgen voor een goede coördinatie kent de gemeente Amsterdam de vergunning voor Werken In de Openbare Ruimte, de WIOR. Belangrijk onderdeel van de WIOR is een BLVC-plan (bereikbaarheid, leefbaarheid, veiligheid en communicatie). Doel van dit BLVC plan is onder andere een strakke coördinatie van de verschillende projecten en evenementen in de stad. Het BLVC-plan is in nauw overleg met de gemeente Amsterdam door Reddyn in samenwerking met de aannemer opgesteld. Hierbij is veel aandacht geweest voor de bereikbaarheid van alle weggebruikers.

De impact op de omgeving van deze noodzakelijke werkzaamheden voor een betrouwbare energievoorziening wordt hiermee geminimaliseerd.

Vragen naar aanleiding van dit artikel? Neem dan contact op Sander van Rijn, team Strategisch Omgevingsmanagement van Liandon.